ΤΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΗΣ ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ

 

Θα το ακούσουμε στα bistro-cafe της πόλης, πίνοντας freddo-cappucino.

Ενώ, θα ζήσουμε την πτώχευση, στα καφενεία τα παλιά, τα παραδοσιακά, πίνοντας ελληνικό  καφέ στη χόβολη, παίζοντας κολτσίνα και ξερή.

Οπότε, αντί να τζογάρετε σε τριτοκοσμικές μετοχές και σε ομόλογα με υψηλό spread, αγαπητοί μου επενδυτές, προτιμότερο είναι να στραφείτε στα «βαριά» χαρτιά του πτωχευμένου  μέλλοντος μας…Παπαγάλος  Λουμίδη και  Μονοπώλιον της Ελλάδος. Κάτι ήξεραν και οι φωτισμένοι interiors  designers που επιβάλλουν στη μόδα, τα sixties  έπιπλα και φωτιστικά.

Και καιρός είναι, να κατεβάσουμε από τα πατάρια μας, και να αξιοποιήσουμε, την σερβάντα και την εταζέρα της γιαγιάς. Εμπρός για λεμονάδες σπιτικές και γλυκό του κουταλιού αγαπητές μου νοικοκυρές!

Δυστυχώς πτωχεύουμε! Και καιρός είναι να ανοίξουμε τα μανάβικα της γειτονιάς. Nα περάσει και πάλι ο γαλατάς, αυτή τη φορά από τα κεφαλόσκαλα των πολυκατοικιών μας.

Δυστυχώς όμως θα αναγκαστούμε να αποχωριστούμε καλούς φίλους. Τον μπάρμπα-Σαμ με τα ρύζια του και τις φακές του. Τον Λήροι Μάρτιν και τα χορτοκοπτικά του. Την λατρεμένη Ντόνα Κάραν και τις τουαλέτες της. Τον Ντούτσε Μπανκ που αγόρασε τα ασημικά της οικογένειας μας. Τον κινέζο κολλητό μας, Χο Τσι Μι, και τα απαράμιλλα ρούχα και παπούτσια του. Δεν ξέρω με τι πόνο θα αποχωριστούμε σύντροφοι ,το δεύτερο μας ΙΧ (το μικρότερο εννοείται) ή το τρίτο 3G κινητό μας. Περιττό να αναφέρω, το δράμα να χάσουμε την απλή, ταπεινή χαρά να αγοράσουμε 2-3 Λουί Βιτόν  βρε αδερφέ!

Θα ξαναπάμε να ζήσουμε στα χωριά μας. Θα ζωντανέψει πάλι η πλατεία. Θα ανοίξουμε τα σχολεία που ερήμωσαν. Θα ασπρίσουμε το πατρικό μας. Θα φυτέψουμε το μποστάνι μας, όπως κάναν  οι παππούδες μας. Θα πλακωθούμε επιτέλους για σοβαρά θέματα, με τον γείτονα μας, όπως τα σύνορα των χωραφιών μας. Θα αναβιώσει βέβαια και καμιά βεντέτα ή θα υπάρξουν τίποτα κλεφτοκοτάδες αλλά επιτέλους θα χρησιμοποιήσουμε τους αγροφύλακες που προσλάβαμε, στο φυσικό τους χώρο και τόπο. Άρε Καραμανλή, πόσο μπροστά έβλεπες…

Και μια που είναι επίκαιρο το θέμα με τον ιό της γρίπης των χοίρων κλπ, να σας θυμίσω, ότι  από  τότε που βάλαμε τα ζώα στα μαντριά και στις πλαστικές συσκευασίες, άρχισαν τα προβλήματα υγείας. Και από τότε που τα γουρουνάκια έπαψαν να κυλιούνται στη λάσπη των αυλών μας και μετακόμισαν στα βιομηχανικά σφαγεία, τότε άρχισαν και οι εμβολιασμοί των ανθρώπων. Εμπρός για ένα κίνημα απελευθέρωσης της γαλοπούλας. Σεβασμό στα δικαιώματα της κότας. Να μάθουν και τα βλαστάρια μας από πού βγαίνουν τα αυγά. Γιατί μεγαλώνουν νομίζοντας ότι τα αυγά φυτρώνουν στα ψυγεία.

Δυστυχώς η πτώχευση μόνο δεινά έχει.

Θα καταρρεύσει το ασφαλιστικό μας σύστημα. Ενώ τώρα όσο  να’ναι με τα 400 ευρώ , ζεις  αξιοπρεπώς στα πέριξ της λαϊκής  της Βαρβακείου αγοράς.

Ο μεγάλος όμως κίνδυνος είναι, η συρρίκνωση του δημόσιου τομέα. Αντιλαμβάνεστε σύντροφοι ότι κινδυνεύουμε να χάσουμε τον προσωπικό μας δημόσιο υπάλληλο? Ενάμιση εκατομμύριο δημόσιοι υπάλληλοι που έχουμε σήμερα, βολεύτηκαν εκεί, για να ζήσουν  τις οικογένειες τους αλλά και για να εξυπηρετήσουν ως κράτος δικαίου, άλλο 1,5 μύριο έλληνες, και τις οικογένειες των. Βάλε συνταξιούχους, παιδιά, κλπ, να’μαστε όλοι κι όλοι 10 μύρια. Φοβερό ε?! Ασύλληπτο! Καποδίστριας, Τρικούπης, Βενιζέλος, Καραμανλής,Παπανδρέου, τετραγώνισαν τον κύκλο αδέρφια!

Δεν ξέρω αν θα αντέξετε τις σκληρές συνέπειες της πτώχευσης. Θα κοπούν τα μεσημεριανά πάνελ. Θα απολυθούν οι στυλίστες και οι μακιγιέζ θα βάφουν με κοινά μολύβια. Η  Πετρούλα δεν θα έχει τσίτι να φορέσει. Τα πρωινάδικα θα κοπούν. Θα σιγήσουν οι γνήσιες φωνές του λαού. Αυτιάς, Παπαδάκης, Καμπουράκης , άνεργοι θα περιφέρονται κάνοντας ρεπορτάζ στην ΕΡΤ. Το φαντάζεστε? Κομμένες οι υπερπαραγωγές τάλεντ σόου. Τέρμα ο Ρουβάς και οι ρουβίτσες. Το αντέχετε ορέ αδέρφια? Που θα στέλνει η ελληνίδα μάνα, το βλαστάρι της για καριέρα? Ε?! Και πτωχευμένοι, άντε να σας δώσω την χαριστική βολή, ούτε στα τελικά της EUROVISION, θα προκριθούμε! Θα καταντήσουμε να απέχουμε σαν τους Ιταλούς..

Ο κατάλογος μακρύς. Πολλά μπορεί να πει κανείς για τις συνέπειες της πτώχευσης. Αρκεί να μην παίρνουμε στα πολύ σοβαρά αυτά τα τυπάκια που μαυρολογούν καθημερινώς στα σοβαροφανή τους άρθρα, και τους άλλους τους διεθνείς κοτζαμπάσηδες των διεθνών «οίκων ανοχής» που μας υποβαθμίζουν τζογάροντας στην καμπούρα μας.

3 Σχόλια »

ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΤΡΑΠΕΖΙ (ΤΟΥ ΣΕΦ ΒΑΓΙΑΝ-ΚΟΥΤΥΡΙΕ ΠΑΡΙΣΙ 1709)

   Διαλέγουμε ένα ανοιχτογάλαζο τραπεζομάντιλο, ασορτί με το χαλί. Στο κέντρο του τραπεζιού, τοποθετούμε ένα μπουκάλι με φορμόλη, με δυο έμβρυα από κοτόπουλο μέσα, που να μοιάζουν να χηρεύουν το «φάντασμα του ρόδου» σε χορογραφία Νιζίσκι. Γύρω-γύρω ρίχνουμε μερικά κορδόνια μιμόζα, διασταυρωμένα με κορδέλες μαύρης γλυκόριζας*. Βάζουμε τα πιάτα από λευκή πορσελάνη, διακοσμημένα με διάφανο χρυσάφι, μαχαιροπήρουνα από ανοξείδωτο ατσάλι με τρυπητές λαβές με σκαραβαίους σφηνωμένους ανάμεσα σε πλάκες φλεξιγκλάς, κάτι που φέρνει γούρι φυσικά. Προσθέτουμε κρυστάλλινα ποτήρια γυαλισμένα με οδοντόβουρτσα με υπολείμματα οδοντόπαστας, με γεύση φράουλα. Τέλος τοποθετούμε πετσέτες στο χρώμα της μουστάρδας τυλιγμένες σαν πρωινό τριαντάφυλλο.

*τις κορδέλες μαύρης γλυκόριζας, μπορείτε άνετα να τις αγοράσετε από τα Δημόσια ψιλικατζίδικα.

Υ.Σ.
Και μια προσωπική συμβουλή. Αν είστε καλεσμένοι αυτό το Πάσχα, πρωτοτυπήστε με το δώρο σας…Για φέτος προτείνω ένα βιβλίο. Ένα μικρό θαύμα.

Το Λουλουδιασμένο Ρέψιμο της Δούκισσας Ντε Μπουντουάρ, δεμένο με μαβί μαροκέν περλέ, με πινάκες εκτός κειμένου του Κιργκέρωφ.

Leave a comment »

Πάσχα…

untitled678762

 

Πάσχα. Στο χωριό. Στην αυλή. Στην εξοχή. Εν πάσει περιπτώσει, κίνησε ο γάμος. Σόρρυ το Πάσχα ήθελα να γράψω.

Για όλους εσάς που ετοιμάζετε το σπίτι σας, την αυλή σας, το κτήμα σας, το ψήσιμο σας. Για όλους εσάς που χρόνια τώρα ή για πρώτη φορά φέτος ανοίγετε το σπίτι σας και την κάρδια σας(?), σ’ολο αυτό τον απίθανο συνδυασμό συγγενών, φίλων, γνωστών, κουμπάρων, παρακουσμάτων, ασχέτων και σχετικών. Ανθρώπων που πρόκειται  να φιλοξενήσετε για να τους ταΐσετε, για να τους ποτίσετε, να τους γλυκάνετε και εντέλει να τους περιποιηθείτε με τον δικό σας, τον μοναδικό σας τρόπο. Όσοι οικοδεσπότες δεν είναι πρωτάρηδες θα καταλάβουν αμέσως τη σημασία που έχει, ένεκα της ημέρας η παρουσία του Λάκη.

Ο Λάκης είναι υπαρκτό πρόσωπο, και είναι παρών. Ζει ανάμεσά μας. Περιφέρεται ανάμεσά μας. Είναι καλεσμένος μας. Συχνά -πυκνά είναι συγγενής μας. Σπάνια φίλος μας. Ενίοτε γνωστός του γνωστού μας. Αλλά πάντα υπάρχει ένας Λάκης σε κάθε σπίτι το Πάσχα. Ο Λάκης είναι θεσμός. Αξίωμα. Νομός της φυσικής, είναι, η φυσική του παρουσία σε κάθε βεγγέρα.

Συνήθως έρχεται κρατώντας ένα δωράκι. Παλιότερα, προτιμούσε ένα ωραίο. μεγάλο τσουρέκι με κόκκινα αυγά ανάμεσα, και το πήγαινε στο σπίτι που ήταν καλεσμένος.

Εξ ου και η έκφραση τσουρε-Λάκη.

Λελούδιος speaking. Τα πάντα όλα θα μάθετε σήμερα.

Τιτανοτεραστιος ο Λάκης. Υπερωκεάνιος. Μεγαλομέγιστος.

Ο Λάκης ξέρει. ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ. Ξέρει πως ανάβει η σωστή φωτιά. Πόσα κάρβουνα χρειάζονται για να ψηθούν 6 αρνιά και 8 κοκορέτσια, με βορειοανατολικό άνεμο 6 μποφόρ, σε υψόμετρο 346 μέτρων. Ο Λάκης ξέρει αν θα βρέξει. Ξέρει αν δεν βρέξει. Ξέρει ότι δεν δέσατε καλά τα αρνιά στις σούβλες. Ξέρει ότι το κοκορέτσι έχασε τα υγρά του, ξέρει 666 τεχνικές γυρίσματος της σούβλας καλύτερα από σας. Ξέρει πότε είναι έτοιμο το κοκορέτσι. Ξέρει πόσο σκόρδο λείπει απ’το τζατζίκι. Ξέρει ότι μαλακά οικοδεσπότη δεν έβαψες τα αυγά με βαφή ΣΗΜΑΙΑ. Ξέρει από αυτοκίνητα, μηχανάκια, αεροπλάνα, σκάφη, κυνήγι, ψάρεμα, κατάδυση, αιωροπτερισμό. Ο Λάκης είναι ειδήμων στην πυρηνική φυσική, στην κβαντομηχανική, στις τέχνες, στην ορνιθολογία, στην ορυκτολογία, στα μαθηματικά, την φυσική, την χημεία, την ιστορία, την Αμερική, την Ρωσία, την Κίνα, την eurovision, την Λαμπίρη, τον Λαζόπουλο.

Ο ΛΑΚΗΣ ΞΕΡΕΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο ΚΛΑΣΣΙΚΟΣ Ο ΜΑΛΑΚΑΣ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ.

Ο Λάκης του Πάσχα ξέρει. Σας ξέρει όλους. Τα ξέρει όλα.

Υπομονή φίλοι μου. Πάσχα είναι θα περάσει.

Και κάτι τελευταίο. Αν την Κυριακή του Πάσχα το πρωί είστε στο αυτοκίνητό σας και στο πίσω κάθισμα είναι τυλιγμένο, ένα ωραίο, μεγάλο τσουρέκι με κόκκινα αυγά, μην έχετε καμία αμφιβολία.

Κάπου εκεί κοντά σας περιμένουν να κάνετε Πάσχα. Εσείς είστε ο τσουρε-Λακης. Και είστε  καλεσμένος φέτος.

3 Σχόλια »